دوستت دارم ولی از درد لبریزم مکن
عاشقم، رنگ بهارم، رنگ پاییزم مکن

در میان شهرها شهر تو شهر دیگری‌ست
لطف کن آواره تهران و تبریزم مکن

من تو را از دورها از دورها دارم عزیز
با همین امروز و فردا خوار و ناچیزم مکن

عشق این تنها گناه کرده و ناکرده‌ام
جرم سنگینم! ولی از نسل چنگیزم مکن

داستان ما به هم پیچیده اما تلخ نیست
شور شیرینم، تبسم کن غم‌انگیزم مکن

برچسب‌ها: غزل

نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۱ساعت 11:14 توسط مهدي تقي نژاد | |